Zo is het gepasseerd, opgevangen gesprekken in de trein [2008]

Treingesprekken; wat moet je ermee? Aan je voorbij laten gaan, even meeluisteren om er vervolgens niets meer mee te doen, of...opschrijven. Dat laatste heb ik altijd gedaan. Waarom? Omdat de gesprekken soms bizar zijn, of de mensen bizar, of het onderwerp, en de toon. Soms hoor je een aangrijpend verhaal, word je zelfs betrokken in het gesprek, of verbaas je je over de dingen waar mensen zich druk om maken. Soms helpt het je je eigen problemen te relativeren, of besef je dat de halve wereld gek is. En het mooiste van dit alles? Na hooguit 2 uur heb je er niets meer mee te maken. Je kan het hele gesprek vergeten, of mischien juist lekker door fantaseren over hoe het verder zou gaan. Plaats het hele gesprek in een andere context en een diep gesprek wordt ineens hilarisch.